Ritunarvefur

„Færni í ritun þýðir vald. Sá sem er góður að skrifa á betra með að taka þátt í samfélaginu en sá sem ekki getur eða treystir sér ekki til að skrifa.“

„Ég held ekki dagbók. … Gleymskan er svo lýrísk og skapandi“

„Það er engin himnasæla að setjast niður við skriftir, ekki í mínu tilviki né þeirra rithöfunda sem ég þekki. Reyndar er mín eina leið til að koma einhverju á blað að skrifa arfa-, arfaslakt uppkast.“

„Yfirleitt skrifa ég byrjunina síðast. Mér finnst vonlaust að skrifa byrjun á bók fyrr en ég veit hvernig hún endar.“

„Hvað er eigin reynsla? Ég byggi örugglega minna á eigin lífi en fólk gerir ráð fyrir. En auðvitað er maður samansettur úr eigin hughrifum og ímyndunaraflið moðar úr því.“

„Að skrifa skáldsögu er eins og að keyra að næturlagi. Maður sér aðeins vegarkaflann sem háu ljósin lýsa en þannig kemst maður samt á leiðarenda. Maður þarf ekki að sjá lengra, ekki áfangastaðinn eða allt sem farið er framhjá á leiðinni. Það eina sem þarf að einblína á er þessi stutti kafli framundan.“

„Að skálda er að kukla, að skapa líf úr engu og eyða lífi … Það þarf ekki Gráskinnu til að galdra. Yfirnáttúrlegasta kraftinn, máttinn til að færa frásagnir í orð á pappír, hann öðlumst við strax á fyrstu árum skólagöngunnar. Og ef við óttumst þessa óhjákvæmilegu feigð þá er ekkert betra tæki til að fást við hana en í gegnum texta. Sérhver bók er galdrabók ef við leggjum þann skilning í málin.“

„Sagnalistin er heiminum sannarlega ómissandi – hún gerir fólki erfitt fyrir að sjá annað fólk fyrir sér sem dauða hluti. Hún sáir fræjum samúðar í huga fólks og kennir okkur að skoða tilveruna frá sjónarhorni annarra.“

„Ég fæ litla hugmynd sem vefur upp á sig og breytist og breytist og breytist.“

„…[M]ér finnst ögn klisjukennt að segja það en ég breytist í einhvern annan þegar ég skrifa. En ég veit ekki hver það er. Er það einhver annar? Er það önnur útgáfa af mér? Er það nær mér?“