Ritunarvefur

„Flétta verður til úr persónusköpun. Ef maður beinir athygli sinni að því hvaða mann sögupersónurnar hafa að geyma, situr og skrifar um tvær manneskjur sem kynnast æ betur dag frá degi, þá hlýtur eitthvað að gerast.“

„Í myndasögum getur kjarninn verið í því sem við sjáum en eigum ekki orð fyrir.“

„Yfirleitt skrifa ég byrjunina síðast. Mér finnst vonlaust að skrifa byrjun á bók fyrr en ég veit hvernig hún endar.“

„Að skrifa er færni. Því meira sem maður skrifar því færari. Ég býst við að ég verði alla ævina að læra að skrifa. Því maður getur alltaf lært meira og það er það besta við að vera rithöfundur.“

„Ég trúi ekki á dauða bókarinnar; hún er alveg mergjað form. Það getur ekkert komið í staðinn fyrir skrifaðan texta. Ég nefni sem dæmi Amercan Psycho, sláandi kvikmynd en bókin er miklu hryllilegri og magnaðri. Það er eina bókin í lífinu sem ég varð að leggja frá mér af því að hún olli mér líkamlegri ógleði.“

„Að skrifa skáldsögu er eins og að keyra að næturlagi. Maður sér aðeins vegarkaflann sem háu ljósin lýsa en þannig kemst maður samt á leiðarenda. Maður þarf ekki að sjá lengra, ekki áfangastaðinn eða allt sem farið er framhjá á leiðinni. Það eina sem þarf að einblína á er þessi stutti kafli framundan.“

„Ég mætti snemma á morgnana á bókasafn Kópavogs og markmiðið var að dvelja með andrúmsloftinu og reyna þannig að draga fram orðin. Allt annað var bannað, mér varð að leiðast. Þegar maður kemst yfir fyrstu leiðindagrindina án þess að hrasa inn í afþreyingu þá er yfirleitt hægt að komast í flæði.“

„Ef ég myndi skilgreina ljóð einhvernveginn væri það að ljóð er texta- eða tjáningarform sem gefur mikið af upplýsingum með því að halda aftur af upplýsingum.“

„Það er engin himnasæla að setjast niður við skriftir, ekki í mínu tilviki né þeirra rithöfunda sem ég þekki. Reyndar er mín eina leið til að koma einhverju á blað að skrifa arfa-, arfaslakt uppkast.“

Gail Carson kallar heilan kafla í bókinni sinni Shut up! eða Þegiðu! Þar segir hún frá því hvernig hún reynir að þagga niður í úrtöluröddunum. Hún ráðleggur lesendum að losa sig við púkann í kollinum sem er svo óvæginn að maður telur réttast að hætta við allt saman. „Mér tekst yfirleitt að þagga niður í honum. Ég bið hann að leyfa mér að ljúka við það sem ég er að gera og svo má hann segja hvað sem hann vill. Þegar verkinu er lokið er hann með mér í liði og þá kemur hann að gagni.“